به قول محسن آزرم : « بهترین دوست دنیا است این دوست جان که همیشه دوست جان بوده و دوست جان مانده و دوست جان هم خواهد ماند.»

فکر که می کنم یادم می آید هر لحظه " هستی" این « دوست جان» حتی در هدایایی که برایم فرستاده ٬ جزئی ترین علایق مرا دیده و باور دارد.

در انتخاب کتاب ها٬ در شیوه نوشتن کارت پستالی سیاه و سفید که بیش هر چیز نمی دانم چرا ولی یادآور دوران کودکی است ! تصویری از موزه " گوگنهایم" در شهر نیویورک و روایتی ساده٬ به غایت صمیمانه با مهر دوستی در غیاب دوستی دیگر که عاشق نقاشی هایی است که او دیده و چقدر خوشحال است که دوست آن را باور دارد.

و باز هم خاطره و خاطره در پناه اشیا در پناه مجسمه ای بی صورت در معنای " دوستی".

و می داند که وقتی برایم می نویسد: « این دوست جان» داشتنش موهبتی است بزرگ٬ داشتنش٬ بودنش٬ همراهی اش ٬ با عمق وجودم آن را باور دارم...

و می دانی که روزهایی خواهد آمد که دوباره " دوست جان" را می بینی و از هر آنچه دلتنگی بی هیچ واهمه ای برای او خواهی گفت .